BİYOGAZ TESİSLERİNİN
TASARIMI VE TASARIMDA DİKKATE ALINMASI GEREKEN PARAMETRELER
Biyogaz tesisleri planlanan
amaca göre farklı teknolojiler kullanılarak inşaa edilmektedirler.
Biyogaz tesisleri kapasite olarak;
Aile tipi (6 -12 m3 kapasiteli)
Çiftlik tipi (50 -100 -150- m3 kapasiteli)
Köy tipi (100-200 m3 kapasiteli)
Sanayi ölçekli tes. (1000 - 10 000 m3 kapasiteli)
şeklinde sınıflandırılmaktadır.
Aile tipi biyogaz tesisleri özellikle
Çin'de çok yaygın bir şekilde kullanım yerlerine yakın yerlerde
kullanılmaktadır. Aile tipi biyogaz tesisleri dışındaki diğer
tesislerin çoğunda biyogazın oluştuğu ortamın (fermantör)
ısıtılması optimum biyogaz üretimi için gerekli olmaktadır.
Biyogaz üretiminde ortam sıcaklığının 35 ºC civarında olması
istenir. Biyogaz tesislerinde ısı kontrolünün sağlanması amacıyla
güneş enerjisinden yararlanılabileceği gibi en pratik ve yaygın
kullanılan sistem, tesisin içine yerleştirilen sıcak sulu
serpantinlerden yararlanmaktadır.
Biyogaz üretiminde kullanılan sistemler
genel olarak üç ayrı grupta toplanmaktadır.
1. Kesikli (Batch) Fermantasyon
Tesisin fermantörü (üretim tankı) hayvansal
ve/veya bitkisel atıklar ile doldurulmakta ve alıkoyma - bekletme
süresi kadar bekletilerek biyogazın oluşumu tamamlanmaktadır.
Kullanılan organik maddeye ve sistem sıcaklığına bağlı olarak
bekleme süresi değişmektedir. Bu süre sonunda tesisin fermantörü
(reaktörü) tamamen boşaltılmakta ve yeniden doldurulmaktadır.
2. Beslemeli - Kesikli Fermantasyon
Burada fermantör başlangıçta belirli
oranda organik madde ile doldurulmakta ve geri kalan hacim
fermantasyon süresine bölünerek günlük miktarlarla tamamlanmaktadır.
Belirli fermantasyon süresi sonunda fermantör tamamen boşaltılarak
yeniden doldurulmaktadır.
3. Sürekli Fermantasyon
Bu fermantasyon biçiminde fermantörden
gaz çıkışı başladığında günlük olarak besleme yapılır. Sisteme
aktarılan karışım kadar gazı alınmış çökelti sistemden dışarıya
alınır. Organik madde fermantöre her gün belirli miktarlarda
verilmekte, alıkoyma süresi kadar bekletilmekte ve aynı oranlarda
fermente olmuş materyal günlük olarak fermantörden alınmaktadır.
Böylece günlük beslemelerle sürekli biyogaz üretimi sağlanmaktadır.
Modern bir biyogaz tesisinde üç ana
organ yer almaktadır. Bunlar:
3.1. Fermantör - Sindireç (Organik
maddenin
doldurulduğu tank depo)
Bu kısım hava almayacak şekilde tasarlanan
ve içerisinde bir karıştırıcı olan tanktır. Ayrıca tankınn
içerisine bir ısıtıcı yerleştirilmelidir. Biyogazın üretilmesi
için fermantör içerisindeki organik madde bulamacının sıcaklığı
35°C'den az olmamalıdır. Fermantör sıcaklıklığı düştükçe gaz
üretimi de düşmektedir. Ayrıca yine içeriye hava almayacak
şekilde fermantörün bir organik madde giriş ağzı birde çıkış
ağzı yerleştirilmelidir.
3.2. Gaz deposu
Büyük kapasiteli tesislerde oluşan biyogazı,
bir yerde toplamak ve gaz basıncının sabit kalmasını sağlamak
için kullanılan depodur. Fermantör üzerinden alınan gaz bir
boru ile bu depoya taşınır. Buradan da kullanıma gönderilir.
Kullanım fazlası depoda kalır.
3.3. Gübre (organik madde) Deposu
Biyogazın üretilebilmesi için fermantöre
alınacak organik maddenin kuru maddesinin %8'i geçmemesi gerekir.
Bunun anlamı, sığır gübresi kullanılacaksa gübrenin bire bir
oranında su ile karıştırılması demektir. Bu madde fermantasyon
süresi sonunda fermantörden aynı şekilde çıkacaktır. Akışkan
durumuna gelmiş olan bu bulamaç halindeki gübrenin depolanması
için betondan yapılmış havuz şeklinde bir gübre deposuna ihtiyaç
vardır.
Bu anlatılan 3 ana organın yanısıra
biyogaz üretim sisteminde; hammadde depolama tankı, gaz boruları-valfleri
ve bağlantı ekipmanları, ısıtma sistemleri, pompalar, karıştırıcılar,
ısı transfer elemanları, ayırma ve filtrasyon elemanları da
kullanılmaktadır.
Karıştırıcılar biyogaz üretiminde çok
önemli bir rolü üstlenirler. Kısaca;
Metanojenlerin ürettiği metabolitlerin
dağıtılması
Taze hammaddenin bakteri populasyonuna homojen olarak
karışması
Çökelmelere ve heterojeniteye engel olunması
Homojen sıcaklık dağılımının sağlanması
Bir bakteri populasyonunun fermantör içinde iyice dağılması
Fermantör içinde heterojen ölü bölgelerin oluşmaması
Bu doğrultuda uygun bir karıştırma elemanının seçimi önem
kazanmaktadır. Modern biyogaz tesislerinde, daldırmalı motorlara
bağlı mekanik marine tip karıştırıcılar, hidrolik karıştırma
sağlayan pompalama sistemleri veya gaz enjeksiyonuyla oluşan
pnömatik karıştırma sistemleri kullanılır.
Mezofolik ve termofilik sıcaklıkların çevresel
olarak sağlanamadığı, özellikle sıcaklığın korunması gereken
biyogaz tesislerinde ısı transfer elemanları büyük önem taşırlar.
Plakalı ısı değiştiriciler, shell-tube ısı değiştiriciler
yanında kapalı devre ısı pompaları, güneş enerjili ısıtıcılar
kullanılmaktadır.
Elde edilen biyogazın kalorifik değerinin
artırılması ve korozif özelliğinin giderilmesinde, çevre-insan
sağlığı üzerindeki potansiyel zararlarının azaltılması oldukça
önemlidir. Ayrıca biyogaz bileşimindeki sülfür oranının %0,05
den daha aşağılara çekilmesi istenir. Bu amaçla fiziksel absorbsyonu
sağalayacak katı ve sıvılar, membran ayırıcıları ve farklı
kimyasallar kullanılır. Biyogaz içindeki olası su moleküllerinin
tutulmasında ise silika jel, alümina veya moleküler elekler
kullanılır. Korozif sülfür ve karbondioksit tutulması için
demiroksit kullanımı yaygındır.

Bu modern ileri teknoloji uygulamaların
dışında uzun yıllardır kullanılan sistemler de mevcuttur.
Kırsal kesimler için önerilen ve kısıtlı yerel imkanlarla
yapılıp kullanılmakta olan bu tür sistemler çok değişik
tipte olup genel olarak üç
kısımda tanımlanmaktadır;
1. Hareketli
kubbeli biyogaz tesisleri
2. Sabit kubbeli biyogaz tesisleri
3. Balonlu biyogaz tesisleri


Toprak altına gömülen ve tuğla-beton
bir yapıdan oluşan bu tip biyogaz tesisleri fermantörün iyi
izolasyonunun sağlanması durumunda kırsal kesimler için ideal
bir biyogaz tesisidir.
Tesis tasarımında aşağıdaki parametreler dikkate alınmalıdır;
• Uygun hammadde miktarı
• Hammaddenin cinsi ve özellikleri
• Isıtma ihtiyaçları
• Karıştırma ihtiyaçları
• Kullanılacak malzeme ve ekipmanların cinsi
• Tesisin kurulacağı yerin seçimi
• Tesis inşaatı ve tesisin yalıtımı
• Tesisin ısıtılması ve işletme koşulları
• Biyogazın depolanması ve dağıtımı
• Biyogazın taşınması, tesisten çıkan biyogübrenin depolanması,
tarlaya taşınması ve dağıtımı
• Biyogaz kullanım araçlarının belirlenmesi
Hayvan Sayılarına Bağlı Olarak
Kurulabilecek Biyogaz Tesisi Kapasiteleri
|
Hayvan Sayısı (adet)
|
Tesis Büyüklüğü (m3)
|
Yaş Gübre İhtiyacı (kg-yaş/gün)
|
Biyogaz Miktarı (m3/gün)
|
|
2500 Tavuk
|
15
|
200
|
17
|
|
10 Büyükbaş hayvan
|
10
|
150
|
5
|
|