|
BİNALARDA
ISI YALITIMI YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç ve Kapsam, Dayanak
Amaç ve Kapsam
MADDE 1
– Bu yönetmelik, binalardaki ısı kayıplarının azaltılması,
enerji tasarrufu sağlaması ve uygulama esaslarının
belirlenmesi amacıyla hazırlanmıştır.
Bu yönetmelik, 3030 sayılı Büyük
Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun Hükmünde
Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun
kapsamındaki belediyeler dahil, bütün yerleşim birimlerindeki
binalarda uygulanır.
Münferit olarak inşa edilen ve ısıtılmasına gerek
duyulmayan depo, cephanelik, ardiye, ahır, ağıl ve
benzeri binalarda bu yönetmelik hükümleri uygulanmaz.
180 sayılı Bayındırlık ve İskan Bakanlığının Teşkilat
ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin
209 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 32.
Maddesi kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşları,
katma bütçeli idareler, il özel idareleri ve belediyeler
bu yönetmeliğe uymak ve uygulamakla yükümlüdürler.
Dayanak
MADDE 2
– Bu yönetmelik 180 sayılı Bayındırlık ve İskan Bakanlığının
Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin
209 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 2/n
maddesine dayanılarak düzenlenmiştir.
İKİNCİ BÖLÜM
Projelendirme Genel Esasları
Isı Bölgeleri
MADDE 3
– Yurdumuz, binalarda ısı yalıtımı uygulamaları bakımından
dört ısı bölgesine ayrılmış ve bu bölgelere giren
il ve ilçeler (EK 1-A)’daki listede ve (EK 1-B)’de
harita üzerinde dört grupta gösterilmiştir. Listede
yer almayan belediyeler, bağlı oldukları ilçe değerlerini
esas alacaklardır. Birinci bölgede yapılacak olan
binalarda, merkezi klima sistemi uygulanacak ise bu
binalarda yapılacak olan ısı yalıtım projesinde ikinci
bölge için verilmiş olan sınır değerler geçerli olacaktır.
Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı
MADDE 4
- Binalar, ısı kayıpları bakımından çevre şart ve
gereklerine uygun düzeyde yalıtılacaktır. Binaların
hesaplanan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı, (Tablo
1)’de bölgelere göre verilen yıllık ısıtma enerjisi
sınır değerlerini aşmamalıdır.
Isıl İletkenlik Değeri
ve Isıl İletkenlik Direnci
MADDE 5
- Hesaplamalarda kullanılacak çeşitli yapı malzeme
ve bileşenlerinin ısıl iletkenlik hesap değerleri
ile iç ve dış yüzeysel ısıl iletkenlik direnç değerleri
TS 825’den, hava tabakalarının ısıl geçirgenlik dirençleri
ve pencere ve dış kapıların ısıl geçirgenlik katsayıları
TS 2164’den alınacaktır.
Zemine Oturan Döşemenin
Isı Geçirgenlik Katsayısı
MADDE 6
– ısı yalıtım hesabı yapılan yeni binalarda, ısıtılan
hacimlerdeki toprağa oturan döşemeler için alınacak
Ut değeri, standardda tavsiye edilen Ut değerinden
en fazla % 25 düşük seçilebilir.
Proje Zorunluluğu
MADDE 7
– Bu yönetmelik hükümleri uyarınca TS 825 standardında
belirtilen hesap metoduna göre yetkili makina mühendisi
tarafından hazırlanan "ısı yalıtımı projesi"
imara ilişkin mevzuat gereğince yapı ruhsatı verilmesi
aşamasında tesisat projesi ile birlikte ilgili idarelerce
istenir.
Özel Durum
MADDE 8
– Belediye hudutları ve mücavir alan sınırları dışında,
köy nüfusuna kayıtlı ve köyde sürekli oturanların
köy yerleşik alanları civarında ve mezralarda 2 kat’a
kadar olan ve toplam döşeme alanı 100 m2’den küçük
(dış havaya açık balkon, teras, merdiven, geçit, aydınlık
vb. hariç) yeni binalar ile bu alanlardaki mevcut
binalarda;
a)
Yapı bileşenlerinin ısıl geçirgenlik katsayılarının
(Tablo 2)’de belirtilen yapı bileşenlerine ait (U)
değerlerine eşit veya daha küçük olması,
b)
Toplam pencere alanının, ısı kaybeden dış duvar alanının
%12’sine eşit veya daha küçük olması,
c)
Bu şartları sağlayan konstrüksiyonlar ve detayların
mimari projede gösterilmesi ve “Makina Tesisat Raporunda”
belirtilmesi,
halinde 7’nci maddede belirtilen “Isı Yalıtım Projesi”
yapılması şartı aranmaz. Bu durumda yukarıdaki şartların
sağladığını gösteren bir “Isı Yalıtım Raporu” düzenlenmesi
yeterli olacaktır. Ancak, herhangi bir “U” değerinin
(Tablo 2)’de verilen değerlerden daha büyük olması
durumunda, bu binalar için ısı yalıtımı projesi hazırlanmalıdır.
Belediye sınırları ve mücavir alanlar
içindeki mevcut binalarda ısı yalıtımı yapılması durumunda
da TS 825’ de belirtilen hesap metodu kullanılarak
binanın yalıtım projesi hazırlanmalıdır.
Projede Bulunması İstenen
Belgeler
MADDE 9
- Isı yalıtım projesinde aşağıda belirtilen bilgiler
bulunmalıdır.
a)
Isı kayıpları, ısı kazançları, kazanç/kayıp oranı,
kazanç kullanım faktörü ve aylık ve yıllık ısıtma
enerjisi ihtiyacının büyüklükleri, TS 825’de verilen
“Binanın Özgül Isı Kaybı” ve “Yıllık Isıtma Enerjisi
İhtiyacı” çizelgelerindeki örneklerde olduğu gibi
çizelgeler halinde verilmeli ve hesaplanan yıllık
ısıtma enerjisi ihtiyacının (Q), (Tablo 1)’de verilen
yıllık ısıtma enerjisi (Qı) formülünden elde edilecek
olan sınır değerden büyük olmadığı gösterilmelidir.
b)
Konutlar dışında farklı amaçlarla kullanılan binalarda
yapılacak hesaplamalarda, binadaki farklı bölümler
arasındaki sıcaklık farkı 4 K’den daha fazla ise ve
bu binada birden fazla bölüm için yıllık ısıtma enerjisi
ihtiyacı hesabı yapılacaksa, bu bölümlerin sınırları
şematik olarak çizilmeli, sınırların ölçüleri ve bölümlerin
sıcaklık değerleri üzerinde gösterilmelidir.
c)
Binanın ısı kaybeden yüzeylerindeki dış duvar, tavan
ve taban/döşemelerde kullanılan malzemeler, bu malzemelerin
eleman içindeki sıralanışı ve kalınlıkları, duvar,
tavan ve taban/döşeme elemanlarının alanları ve “U”
değerleri belirtilmelidir.
d)
Pencere sistemlerinde kullanılan cam ve çerçevenin
tipi, bütün yönler için ayrı ayrı pencere alanları
ve “U” değerleri ile çerçeve sistemi için gerekli
olan hava değişim sayısı (nh) belirtilmelidir.
e)
Havalandırma tipi belirtilmelidir.
f)
Isı yalıtım projesinde, binanın ısı kaybeden yüzeylerinde
oluşabilecek yoğuşma TS 825-EK 6’da belirtildiği şekilde
tahkik edilmelidir.
g)
Dış yüzeylerde yer alan bütün betonarme elemanlar
(kolon, kiriş, hatıl ve perde duvar vb.) mutlaka yalıtılmalıdır.
Dolgu duvarlar ise hesap sonuçlarına göre gerekiyorsa
yalıtılacaktır.
h)
Binanın tümünde veya bağımsız bölümlerinde esaslı
tamir, tadil ve eklemelerde de bu yönetmelik hükümleri
uygulanır.
I)
Bitişik nizam olarak projelendirilmiş alanlarda (sıra
evler, ikiz evler) yapılacak binaların, ısıtma enerjisi
ihtiyacı (Q) hesabı yapılırken, bitişik duvar olan
bölümleri de dış duvar gibi değerlendirilir ve hesaba
katılır.
i)
Bu yönetmelikte belirtilmeyen diğer hususlarda TS
825’e uyulacaktır.
Isı Yalıtımı Prensip Detayları
MADDE 10
– Isı yalıtım prensip detayları EK: 2/1-24’ de verilmiştir.
Detaylar Isı Yalıtım Projesinin hazırlanmasında yol
gösterici olması amacıyla verilmiştir.
Yapılacak hesaplar sonucunda bulunacak
malzeme kalınlıklarına göre detaylar kesinleştirilecektir.
Detaylarda temel prensip, ısı köprülerinin
oluşmasını önlemektir. Bunun için gereken tedbirler
alınmalıdır.
Teknolojik gelişmelere göre standartlarda
yer alacak yeni malzemeler de detaylarda kullanılabilir.
Mimari Uygulama Projesi
MADDE 11
- Mimari uygulama projesi ve sistem detayları, ısı
yalıtım projesindeki malzemeler ve nokta detaylarına
uygun olmalı ve ısı yalıtımında sürekliliği sağlayacak
şekilde, çatı-duvar, duvar-pencere ve taban/döşeme-duvar
bileşim detaylarını ihtiva etmelidir.
Isı İhtiyacı Kimlik
Belgesi
MADDE 12
- (Tablo 3)’de örneği verilen “ısı ihtiyacı kimlik
belgesi”, yetkili ısı yalıtımı projecisi ve uygulamayı
yapan makina mahendisleri tarafından doldurulup imzalandıktan
ve belediye veya valilikçe onaylandıktan sonra yapı
kullanma izin belgesi, bina yöneticisinin dosyasında
bulunmalı ve bir kopyası bina girişine asılmalıdır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kaloriferli Binalarda Uygulama
Esasları
Kazan Daireleri, Bacalar
MADDE 13
– Kazan dairesi ve bacaların yapımında aşağıdaki hususlara
uyulur.
A- Kazan Daireleri
a)
Kazan daireleri yakıt cinsine göre boyutlandırılmalıdır.
b)
Kazan daireleri içe ve dışa açılan ik adet kapısı
olacak şekilde düzenlenmelidir.
c)
Kazan dairesi kapıları yanmaz malzemeden yapılmalıdır.
Kazan dairesi kapısı direk merdiven boşluğununa açılmamalıdır.Koku
sızıntı ve yangın halinde dumanın bina içine girmesini
engellemek için arada küçük bir giriş odası yapılmalı
ve bu odanın kapıları sızdırmaz olmalı ve alta eşik
konulmalıdır.
d)
Kazanların önü ve arkası ile sağ ve sol yanında her
türlü bakım onarım ve müdahalenin yapılmasına imkan
sağlayacak açıklık bulunmalıdır.
e)
Kazan dairesinde yakıt türüne göre gerekli olan temiz
havanın sağlanması ve egzost havasının atılabilmesi
için gerekli havalandırma sağlanmalıdır. Bu işlemin
sağlıklı yapılabilmesi için kuranglez yapılmalıdır.
Bu uygulama ile gaz yakıtlı cihazlar için kanal yapma
olanağı da sağlanmış olacaktır.
f)
Kazan dairesinin dış duvarı olması veya ısı merkezinin
ayrı bir binada bulunması halinde, kazan dairesi taban
alanının 1/12 ‘si kadar dış duvarlara pencere konulmalıdır.
g)
Temiz hava giriş bacası ağzının zemin düzeyinde, pis
hava tama bacası ağzının ise tavan düzeyinde olması
sağlanmalıdır.
h)
Katı ve sıvı yakıt kullanılan tesiste taze hava emiş
menfez kesiti, duman bacası kesitinin % 50 sinden
az olmamak üzere 50 kW(43000 kcal/h) a kadar 300 cm2,
sonraki her kW için 2,5 cm2 ilave edilerek bulunan
değerde, egzost baca kesiti, duman bacası kesitinin
% 25'i kadar olmalıdır.
I)
Gaz yakıtlı kazanlarda ise taze hava emiş menfezi,
duman bacası ve egzost bacası kesitleri gaz firmaları
ve ilgili gaz dağıtım kuruluşlarının istediği usul
ve hesap değerlerine göre belirlenmelidir. Kazan dairelerinde
doğal havalandırmanın yapılamadığı durumlarda cebri
havalandırma uygulanmalıdır. Bu durumda;
1-
Sıvı yakıtta bu havalandırma kapasitesi kazanın her
kW'ı için 0,5 m3/h olmalıdır.
2-
Cebri havalandırmalı sıvı yakıtlı kazan dairelerinde;
Vantilatör kapasitesi = ( Brülör
fan kapasitesi + aspiratör kapasitesi ) x 1,1 olmalı
ve fanın brülörle aynı anda birlikte çalışması sağlanmalıdır.
3-
Katı yakıtlarda mutlaka doğal havalandırma yapılmalıdır.
4-
Gaz yakıtlı kazan dairelerinde bu seçimler, gaz firmaları
ile gaz dağıtım kuruluşlarının kriterlerine göre yapılacaktır.
Sadece emiş
veya egzost yapılan yarı cebri havalandırmalı
kazan dairelerinde negatif basınç oluşacağından bu
tür sistem uygulanmaz.
i)
Kazan dairesinde farklı yakıtlı kazan varsa, en yüksek
değerdeki baca ve havalandırma kriterleri esas alınmalıdır.
k)
Soğuk bölgelerde ve sürekli kullnılmayan kazan dairelerinde
donma tedbiri olarak havalandırma pancurlarını otomatik
kapayan donanım yapılmalıdır.
l)
Kazan dairesi yükseklikliği TS 2192’ ye göre hesaplanmalıdır.
m)
Kazan kullanıcılarının kullanılan yakıt cinsine göre
eğitimleri yaptırılarak sertifikalandırılmaları sağlanmalıdır.
n)
Sıvı ve gaz yakıt kullanılması durumlarında kazan
daireleri, gerekli tedbirleri almak koşuluyla çatıda
tesis edilebilirler. Bu durumda;
1-
Statik hesaplarda kazan dairesi etkisi dikkate alınmalıdır.(Yaklaşık
1000-2000 kg/m2)
2-
Çatının altında ve yanındaki mahallere rahatsızlık
verebilecek etkileri aktarmamak için yeterli akustik
yalıtım uygulanmalıdır. Kazanların altına titreşim
izoleli kaide yapılmalıdır.
3-
Kazan dairesinden çıkış için uygun merdiven yapılmalıdır.
Kapı ve pencereler kaçış yönünde, kilitsiz ve kolay
açılabilecek şekilde düzenlenmelidir.
4-
Yakıt boru hattı, doğal havalandırmalı, kolay müdahele
edilebilen bir dikey tesisat kanalı veya merdiven
boşluğunda duvara yakın olacak şekilde düzenlenmelidir.
5-
Havalandırma ve diğer kriterler bodrum kazan daireleri
ile aynı olmalıdır.
B- Bacalar
a)
Her kazan için standardına uygun ayrı bir baca yapılacaktır.
Ancak gaz yakıtlı kazan bacalarında, gaz firmaları
veya gaz dağıtım kuruluşlarınca önerilen kriterlere
göre ortak baca uygulanabilir.
b)
Kazan bacalarına, şofben, kombi, kat kaloriferi ve
jeneratör gibi başka cihaz bacalarının bağlantısı
yapılamaz.
c)
Bacalar, mümkünse bina içinde olmalıdır. Zorunlu hallerde,
bacanın bina dışında yapılması halinde, soğumaması
için gerekli ısı yalıtımı ve dış koruması yapılmalıdır.
d)
Katı ve sıvı yakıtlı bacalar dolu tuğla (içi sıvalı)
veya ateş tuğlası ile, gaz yakıtlı kazanlarda ise
baca ısıya, yoğuşma etkilerine dayanıklı malzemelerden
ve uygun üretim teknikleri ile yapılmalıdır. Metal
bacalarda yanma sesinin yukarılara iletilmemesi için
gerekli tedbirler alınmalı ve baca topraklaması yapılmalıdır.
e)
Bacaların en altında bir temizleme kapağı bulunmalıdır.
f)
Gaz yakıtlı kazanlarda, temizleme kapağına ek olarak
drenaj düzeni yapılmalıdır.
g)
Bacalar, yanlarındaki bina ve engellerden etkilenmeyecek
şekilde tesis edilmeli, bu engellerin en üst noktasından
veya münferit binalarda mahya kotundan en az 1 m yükseklikte
olmalı ve üzerine şapka yapılmalıdır.
h)
Bacalar mümkün olduğunca dik yapılmalı, zorunlu hallerde
ise yatayla en az 60° açıda tek sapmaya izin verilmelidir.
ı)
Duman kanalları, çelik malzemeden yapılarak ve izole
edilmelidir. Gaz yakıtlı kazanlarda paslanmaz çelik
tercih edilmelidir. Kanallar, kolayca temizlenecek
şekilde düzenlenmeli, gaz analizi için üzerinde ölçüm
delikleri bırakılacaktır. Duman kanallarının yatay
uzunluğu dikey bacanın 1/4 ünden daha fazla olmamalı,
kanal ana bacaya direk ve % 5 lik yükselen eğimle
bağlanmalı, 2 adet 45° lik dirsekten fazla sapma olmamalı
ve 90°lik dirsek kesinlikle kullanılmamalıdır.
i)
Baca ve duman kanallarında TS 901'e uygun yalıtım
malzemeleri kullanılmalıdır.
k)
Yüksek binaların bacalarında, genleşme ve bacanın
kendini taşıması için gerekli tedbirler alınmış olmalıdır.
l)
Baca kesiti zorunlu olmadıkça dairesel olmalıdır.
Radyatörler
MADDE 14
- Dış duvarlara monte edilen radyatörlerin arkasına
üzeri yansıtıcı levha veya film kaplanmış yalıtım
panelleri konulmalıdır.
Otomatik Kontrol
MADDE 15
– Yakıt tasarrufu için sıvı ve gaz yakıtlı kazanlarda
otomatik kontrol sistemi tercih edilmelidir. Gaz firmaları
ve ilgili gaz dağıtım kuruluşlarınca belirlenen esaslara
göre ayrıca gaz kaçak kontrol sistemi oluşturulmalıdır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Yapı ve Yalıtım Malzemelerinin Standarda Uygunluğu
MADDE 16
– Yapı ve yalıtım malzemelerinin ısıl iletkenlik hesap
değerleri (l h) TS 825’de verilmiştir. Bina yapımında
kullanılacak olan yapı ve yalıtım malzemelerinde TSE
markası ve Türk Standardına Uygunluk Belgesi aranmalı,
kullandırılacak malzemelere ait l h ısıl iletkenlik
hesap değerlerinin ısı yalıtım projesinde alınan l
h değerine uygunluğu gerektiğinde TSE veya TSE tarafından
akredite edilmiş laboratuvarlardan alınacak bir rapor
ile belgelendirilmelidir. Ancak, bahsedilen kurumlardan
alınacak olan ısıl iletkenlik hesap değerleri TS 825
EK-5’deki değerlerden daha küçük olması durumunda
hesaplamalarda TS 825 EK-5’deki l h değerleri kullanılacaktır.
Isı Yalıtımı Denetimi
MADDE 17
– İnşaatın her safhasında ısı yalıtımı ile ilgili
denetimler, belediye sınırları içinde ve mücavir alanlarda
belediyeler, bu sınırlar dışındaki yerleşim birimlerinde
valilikler tarafından yapılır. Binanın ısı yalıtımının
kontrolü ile ilgili teknik sorumlu, inşaatın taban/döşeme,
duvar ve tavan aşamalarında uygulanan yalıtımın, projede
verilen detaylara uygunluğunun kontrolünü yaparak
belediye veya valiliğe rapor verir.
Yürürlükten Kaldırma
MADDE 18
- Bu yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile; 16/1/1985
tarih ve 18637 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Bazı
Belediyelerin İmar Yönetmeliklerinde Değişiklik Yapılması
ve Bu Yönetmeliklere Yeni Maddeler Eklenmesi Hakkında
Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici Madde 1
– 14/6/2000 tarihine kadar yapım işi ihalesi ilan
edilmiş kamu binalarında ve inşaat ruhsatı alınmış
özel binalarda bu Yönetmelik hükümleri aranmaz.
Yürürlük
MADDE 19
- Bu Yönetmelik 14/6/2000 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 20
- Bu yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan Bakanlığı
yürütür.
Tablo 1:
Bölgelere göre
Atop/Vbrüt oranlarına bağlı olarak
yıllık ısıtma
enerjisi (Q’) ihtiyacı sınır değerleri
|
1. Bölge
|
AN ile ilişkili Qı
=
|
46,62
|
A/V +
|
17,38
|
[kWh/m²]
|
|
Vbrüt ile ilişkili Qı=
|
14,92
|
A/V +
|
5,56
|
[kWh/m3]
|
|
2. Bölge
|
AN ile ilişkili Qı
=
|
68,59
|
A/V +
|
32,30
|
[kWh/m²]
|
|
Vbrüt ile ilişkili Qı
=
|
21,95
|
A/V +
|
10,34
|
[kWh/m3]
|
|
3. Bölge
|
AN ile ilişkili Qı
=
|
67,29
|
A/V +
|
50,16
|
[kWh/m²]
|
|
Vbrüt ile ilişkili Qı
=
|
21,74
|
A/V +
|
16,05
|
[kWh/m3]
|
|
4. Bölge
|
AN ile ilişkili Qı
=
|
82,81
|
A/V +
|
87,70
|
[kWh/m²]
|
|
Vbrüt ile ilişkili Qı
=
|
26,5
|
A/V +
|
28,06
|
[kWh/m3]
|
Tablo 2 :
Bölgelere göre
tavsiye edilen ısıl geçirgenlik kat sayıları
(U) değerleri
|
|
UD
|
UT
|
Ut
|
UP*
|
|
|
(W/m²K)
|
(W/m²K)
|
(W/m²K)
|
(W/m²K)
|
|
1.
Bölge
|
0,80
|
0,50
|
0,80
|
2,80
|
|
2.
Bölge
|
0,60
|
0,40
|
0,60
|
2,60
|
|
3.
Bölge
|
0,50
|
0,30
|
0,45
|
2,60
|
|
4.
Bölge
|
0,40
|
0,25
|
0,40
|
2,40
|
(*)
: Up olarak verilen ısıl geçirgenlik katsayıları Tablo
2’de özel birleştirilmiş çift cam türü için verilmiştir.
Diğer kapı ve pencere türleri için ısıl geçirgenlik
katsayıları TS 2164’den alınacaktır.
Tablo 3
|
ISI
İHTİYACI KİMLİK BELGESİ
Ada/Parsel ..............................:
Binanın
tanımı ........................:
Cadde
ve bina numarası ..........:
Semt/İlçe/İl
............................:
Kullanılacak
yakıt türü.............:
|
| |
Müsade Edilen Maksimum
Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı
|
Hesaplanan Yıllık
Isıtma Enerjisi İhtiyacı
|
|
Atop
=....................... m2
|
Qı =...................
kWh/m3
veya
Qı =.................. kWh/m2
|
Q =....................kWh/m3
veya
Q =...................kWh/m2
|
|
Vbrüt =......................m3
|
|
A/V =....................... m-1
|
|
An =......................... m2
|
|
Birim
hacim veya birim alan başına tüketilecek yakıt
miktarı [kg, m3 ]
860 x
Qyıl / (Yakıtın kalorifik değeri x sistem verimi)
[Kcal/(kg, m3] =.........[kg veya
m3 ] yakıt
Önemli Not:
Buradaki hesaplama
sonucu elde edilen yakıt miktarı, binanın TS
825' deki kabullerine göre yalıtılması sonucu
elde edilmektedir. Yerleşim birimlerindeki iklimsel
koşullara göre değişiklik gösterebilecek olan
bu değer her zaman gerçek tüketimi vermeyebilir.
|
|
Atop :
Dış duvar, tavan, taban/döşeme, pencere, kapı
vb. yapı bileşenlerinin ısı kaybeden yüzey
alanlarının toplamı olup, dış ölçülere
göre bulunur. Birimi “m2”‘dir.
Vbrüt :
Binayı çevreleyen dış kabuğun ölçülerine göre
hesaplanan hacimdir. Birimi “m3”dür.
A/V :
Isı kaybeden toplam yüzeyin (Atop)
ısıtılmış yapı hacmine (Vbrüt) oranıdır.
Birimi “m-1”dir.
Q’ :
A/V oranına bağlı olarak müsade edilen maksimum
yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacıdır. Birimi “kWh/m2,
kWh/m3” dür.
Qyıl :
Bu bina için hesaplanmış olan yıllık ısıtma
enerjisi ihtiyacı. Birimi “kWh/m2,
kWh/m3” dür.
An :
Binanın net kullanım alanıdır (An
= 0,32 x Vbrüt formülü ile hesaplanır).
|
|
Binanın enerji verimliliği indeksi |
C Tipi Bina
Normal enerji verimli
bina
|
B Tipi Bina
İyi enerji
verimli bina
|
A Tipi Bina
Süper enerji verimli
bina
|
Not:
Q yıl £ 0.99 x Qı ise C tipi bina
Q yıl £ 0.90 x Qı ise B tipi bina
Q yıl £ 0.80 x Qı ise A tipi bina
bölümü işaretlenmelidir.
| Düzenleyenler |
ONAY |
|
Adı Soyadı, Ünvanı
.........................................
.........................................
İmza: ...............................
|
Adı Soyadı, Ünvanı
..........................................
..........................................
İmza:.................................
|
|
EK 1A
İllere Göre Derece Gün Bölgeleri
1. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
ADANA, ANTALYA, AYDIN, HATAY, İÇEL,
İZMİR, OSMANİYE
İli 2. Bölgede olup da kendisi
1.Bölgede olan Belediyeler
AYVALIK (Balıkesir), BODRUM (Muğla),
DALAMAN (Muğla), DATÇA (Muğla), FETHİYE (Muğla), GÖKOVA
(Muğla), KÖYCEĞİZ (Muğla), MARMARİS(Muğla), MİLAS
(Muğla),
2. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
ADAPAZARI, ADIYAMAN, AMASYA, BALIKESİR,
BARTIN, BATMAN, BURSA, ÇANAKKALE, DENİZLİ, DİYARBAKIR,
EDİRNE, GAZİANTEP, GİRESUN, İSTANBUL, KAHRAMANMARAŞ,
KİLİS, KOCAELİ, MANİSA, MARDİN, MUĞLA, ORDU, RİZE,
SAMSUN, SİİRT, SİNOP, ŞANLIURFA, ŞIRNAK, TEKİRDAĞ,
TRABZON, YALOVA, ZONGULDAK
İli 3. Bölgede olup da kendisi
2.Bölgede olan Belediyeler
ARHAVİ (Artvin), DÜZCE (Bolu), HOPA
(Artvin),
İli 4. Bölgede olup da kendisi
2.Bölgede olan Belediyeler
ABANA(Kastamonu), BOZKURT (Kastamonu),
CİDE (Kastamonu), ÇATALZEYTİN (Kastamonu), DOĞANYURT
(Kastamonu), İNEBOLU (Kastamonu),
3. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
AFYON, AKSARAY, ANKARA, ARTVİN, BİLECİK,
BİNGÖL, BOLU, BURDUR, ÇANKIRI, ÇORUM, ELAZIĞ, ESKİŞEHİR,
IĞDIR, ISPARTA, KARABÜK, KARAMAN, KIRIKKALE, KIRKLARELİ,
KIRŞEHİR, KONYA, KÜTAHYA, MALATYA, NEVŞEHİR, NİĞDE,
TOKAT, TUNCELİ, UŞAK
İli 1. Bölgede olup da kendisi
3.Bölgede olan Belediyeler
KORKUTELİ (Antalya), POZANTI (Adana)
İli 2. Bölgede olup da kendisi
3.Bölgede olan Belediyeler
DURSUNBEY (Balıkesir), MERZİFON (Amasya),
ULUS (Bartın)
İli 4. Bölgede olup da kendisi
3.Bölgede olan Belediyeler
TOSYA (Kastamonu)
4. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
AĞRI, ARDAHAN, BAYBURT, BİTLİS,
ERZİNCAN, ERZURUM, GÜMÜŞHANE, HAKKARİ,
KARS, KASTAMONU, KAYSERİ, MUŞ, SİVAS, VAN, YOZGAT
İli 2. Bölgede olup da kendisi
4.Bölgede olan Belediyeler
AFŞİN (K.Maraş) , ELBİSTAN (K.Maraş),
GÖKSUN (K.Maraş), KELES (Bursa), MESUDİYE (Ordu),
ŞEBİNKARAHİSAR (Giresun), ULUDAĞ (Bursa),
İli 3. Bölgede olup da kendisi
4.Bölgede olan Belediyeler
KIĞI (Bingöl), PÜLÜMÜR (Tunceli),
SOLHAN (Bingöl)
|